De eerste 4 weken

Categorieën Ouderschap0 opmerking

Siebren is al weer een paar weken aan het werk en ik merk dat ik steeds meer in een ritme kom. Langzaam maar zeker krijg ik wat meer gedaan op een dag dan alleen Iris verschonen en voeden. Vandaag is zij een maand en een dag oud, een mooi moment voor een update!

Met Iris gaat alles prima. Wel heeft ze wat last van reflux, wat er af en toe voor zorgt dat ze zich ontzettend ongelukkig kan voelen. Ze is een lieve baby, ze huilt alleen als ze ergens last van heeft en vind het het allerlekkerst om bij paps of mams op de arm in slaap te vallen. Morgen gaan we met haar naar het consultatiebureau voor een eerste gesprek met de kinderarts.

Met mij gaat het oké. Ik voel me totaal niet onzeker als nieuwe moeder en geniet elke dag van onze kleine meid. Wel heb ik het herstellen en ontzwangeren behoorlijk onderschat. Tijdens mijn zwangerschap heb ik me namelijk vooral voorbereid op de komst van Iris. Wat er daarna met mij zou gebeuren is een beetje in de vergetelheid  geraakt.

Zo heb ik de eerste dagen na haar geboorte behoorlijk last van naweeën gehad en soms waren deze zo heftig dat ik ze echt weg moest puffen. – het nadeel van maar 17 minuten persen – Een paar dagen later kwam daar stuwing bij en heb ik een paar weken last gehad van urineverlies, verstopping, aambeien, bloedverlies en laten we ook de hormonen niet vergeten. Oh, en eerlijk is eerlijk.. die hechtingen zijn ook geen feest.

Teveel informatie? Sorry.

20180105_132507

Gelukkig zijn de meeste van deze klachten inmiddels al weer weg, maar is er een nieuw feest bij gekomen. Voor mijn zwangerschap had ik al een slechte rug waardoor ik gebruik maak van hulpmiddelen zoals een rolstoel, beenspalk en wandelstok. -leg ik nog wel een keer uit- Tijdens mijn zwangerschap is hier, door invloed van -Daar zijn ze weer!- hormonen, bekkeninstabiliteit bij gekomen. hierdoor moest ik tijdens mijn zwangerschap wat vaker in de rolstoel en kon ik amper lopen. Ook kon ik tijdens de zwangerschap (en nog steeds) mijn beenspalk niet om, omdat deze maar in 1 paar schoenen past en mijn voeten daar door vocht niet meer in passen.

Lang verhaal kort: Nu zijn mijn rug en heupen overbelast en mag ik weer opnieuw beginnen met fysiotherapie, oefeningen en “rustig aan doen”. Vooral dat laatste is makkelijker gezegd dan gedaan met een baby van een maand.

Het maakt het ontzwangeren en de eerste weken met Iris er in elk geval niet leuker op. Natuurlijk geniet ik van iedere seconde met mijn kleine meisje. Ik vind het alleen zo jammer dat ik door de pijn niet even een stukje met haar kan wandelen en haar soms zelfs in huis met de kinderwagen moet verplaatsen, omdat haar elke keer tillen terwijl ik loop gewoon te zwaar is. Best moeilijk en bij tijden verdrietig, maar ik hoop – en ga er vanuit- dat fysiotherapie wederom een positief effect gaat hebben en dat ik snel met Iris naar de supermarkt kan lopen om boodschappen te doen.

Om positief af te sluiten wil ik nog wel even een kleine mededeling doen. Eind deze week of begin volgende week wil ik namelijk mijn eerste weekupdate online gooien. Ik weet niet of ik dit elke week ga doen, maar het lijkt me gewoon grappig om, door middel van foto’s en een stukje tekst, met jullie te delen hoe mijn eerste weken als moeder er nu uit zien.

Laat me vooral even weten of je dat leuk lijkt.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *