Week 39

Categorieën Zwangerschap0 opmerking

Vandaag ben ik precies 38 weken en 6 dagen zwanger. Stiekem had ik gehoopt ons kleine meisje al in mijn armen te hebben, maar dit is nog niet het geval. Misschien maar goed ook, aangezien weercode rood niet echt ideaal is voor een ritje naar het ziekenhuis. 

In mijn vorige blog vertelde ik dat ik van de verloskundige de optie had gekregen om slaapmedicatie te proberen of een nachtje in het ziekenhuis te slapen en dat ik daar gisteren een beslissing over gemaakt wilde hebben.

Dit is niet helemaal gelukt. Gistermiddag heb ik samen met de verloskundige wel besloten om in elk geval open te staan voor een gesprek met de gynaecoloog om te zien wat de opties precies zijn en welke risico’s hieraan verbonden zitten. Het is namelijk zo dat ik de keuze heb uit slaapmedicatie die ik gewoon thuis kan innemen of een nachtje in het ziekenhuis met wat zwaardere medicatie.

Aan beide zitten wat mij betreft voor- en nadelen. Ik ben niet gek op medicijnen en al helemaal niet op medicijnen die een werking op de hersenen hebben. Thuis slaapmedicatie innemen is voor mij dan ook best een ding. -Hoi. Ik ben Daphne en ik ben nogal een controle-freak-

Dan zou je zeggen dat een nachtje in het ziekenhuis de oplossing is, aangezien je daar bijna constant in de gaten gehouden wordt. Klopt. Maar wat nou als mijn weeën beginnen tijdens dit nachtje in het ziekenhuis en Siebren het begin van de bevalling mist?!

Natuurlijk weet ik dat een bevalling niet binnen een half uur – de tijd die nodig is om vanuit ons huis naar het ziekenhuis te rijden- voorbij is, maar ik wil deze ervaring juist van begin tot eind samen met hem delen.

Nou ja.. lang verhaal kort.. we gaan vanmiddag naar het ziekenhuis en dan zie ik daar wel wat de gynaecoloog me kan vertellen. Neem ik daar wel een beslissing.

Bed_klossenVerder hebben we gisteren -eindelijk- ons bed (een boxspring) op klossen gezet, waardoor ik er nu met een keukentrapje in moet en aangezien ik minimaal vier keer per nacht wakker word om naar het toilet te gaan, is dit vooral vannacht een grote uitdaging gebleken.

Ook heb ik mijn geboorteplan -lees: handgeschreven A4tje- klaar. Ik kreeg van de verloskundige een papier mee met daarop allerlei vragen die naar voren zouden kunnen komen in een geboorteplan, maar ik vind het geen prettig idee om de hele bevalling van begin tot eind te plannen. Mocht er dan wat anders moeten dan in het plan staat, zou dat veel vervelender zijn dan er gewoon open-minded in gaan.

Wel heb ik aangegeven dat ik tijdens mijn bevalling zo min mogelijk mensen in de kamer wil hebben. Siebren, de verloskundige en eventueel een verpleegkundige, vind ik meer dan voldoende. Liever dus geen stagiaires enzovoort. Ook zou ik het fijn vinden als niemand “PERSEN!!” tegen me roept. De enige die op dat moment mag schreeuwen, ben ik. En later onze dochter. 😉

Met betrekking tot pijnbestrijding heb ik aangegeven dat ik het liefst zo natuurlijk mogelijk wil bevallen, maar me niet schuldig wil voelen als ik toch voor een ruggenprik ga.

En als laatste heb ik aangegeven dat, mochten er complicaties zijn, ik dat direct wil weten en ik in geval van een ziekenhuisopname graag wil dat -zolang dit medisch verantwoord is- mijn dochter bij me op de kamer slaapt.

Oh en de geboortekaartjes zijn, voor zover dat kan, klaar. Ik kan me voorstellen dat je denkt dat ik ze zelf maak, maar ik ben nogal perfectionistisch. Geen enkel kaartje dat ik zelf zou ontwerpen zou goed genoeg zijn (of blijven), dus hebben we besloten gewoon online kaartjes te bestellen.

Dus kom maar door baby, wij zijn er klaar voor!

..

Denk ik.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *